Gèk op stikstof…!

Beetje voorzichtig met m’n uitspraken. Anders staat straks hier ook de hele boulevard boordevol toeterende tractoren van kwaaie boeren. Maar ’t is wel een feit…ik ben gèk op stikstof!                                                                                                                    Primair omdat ik het m’n hele leven lang al inadem, constant, zonder te stoppen. Prima spul, voel me er kiplekker bij. Verslaafd aan het stikstof, veel beter dan whisky of coke. Het gasmengsel waar mijn systeem zo lekker op draait, bestaat voor 78 procent uit N², oftewel stikstof. Verder nog 21 procent uit O², beter gezegd zuurstof. Plus nog één procentje argon met wat andere gasjes. Maar stikstof gaat bij mij met grote gulzige slokken naar binnen.

Een andere slimme toepassing van stikstof is stikstof als brandblusmiddel. Perfect spul! Geeft geen rommel of waterschade en blust als de beste.                                            Een van m’n laatste kunstjes in het bedrijfsleven was de bouw van een nogal fors uitgevallen vrieshuis op de Rotterdamse Maasvlakte (foto boven). Bijna veertig meter hoog, volautomatisch, boordevol met 62.000 palletstellingen en een ijskoude inhoud van bijna vierhonderdduizend kubieke meter op een temperatuur van 28 graden onder nul.                                                                                                                                  Als daarbinnen brand ontstaat, is er toch een serieus blusprobleempje. Waterslangen werken echt niet…alles bevriest onmiddellijk. Idem een sprinklersysteem.                        Blussen van een vrieshuisbrand kan het beste met stikstof. Simpelweg door het injec-teren van genoeg stikstof in zo’n enorme ruimte. Zodat het zuurstofpercentage zakt van 21 naar plm 15 procent. Dan dooft het vuur. Voor verbranden is nu eenmaal voldoende zuurstof nodig.                                                                                                                    Door middel van twee zware stikstofgeneratoren wordt dat hele vrieshuis preventief op een zuurstofpercentage van 15 procent gehouden. Dan kan er dus ook helemaal geen brand meer uitbreken. Mensen kunnen dan nog steeds wel naar binnen voor inspecties of reparaties. Dat blijft veilig tot 14/12 procent zuurstof, voor kortere tijd en altijd met minstens twee man. De stikstofgeneratoren worden gevoed door de buitenlucht. Met een ingenieus membraansysteem wordt de zuurstof eruit gehaald en blijft alleen zuivere stikstof over. Overigens werd dit brandbeveiligingssysteem van een vrieshuis voor het eerst in het hele Rotterdamse industriegebied toegepast. Onder kritische supervisie van de Regio Brandweer en DCMR Rijnmond.

Maar vertel nu maar’s aan een boer dat hij blij zou moeten zijn dat er zoveel stikstof om ons heen zit en dat ie anders echt de moord zou stikken. Lukt niet, want boeren, vooral in de veeteelt, geloven nu al dat ze sowieso de moord gaan stikken. De grootschalige veeteelt is een van de grotere producenten van bepaalde soorten stikstof die slecht zijn voor het milieu. Een dramatische ontwikkeling voor de boeren. Iets waar voor hen vrijwel geen grip op is. Hun ‘said-to-be’ overproductie aan stikstof is namelijk onmeet-baar. Op bedrijfsniveau kan helemaal niet gemeten worden. Alles volgt  uitsluitend uit rekenmodellen die voor gewone stervelingen niet te begrijpen zijn.                                Net als bij stikstof zit bijvoorbeeld ook de geluidsproductie van een industriegebied verwerkt in rekenmodellen waaruit contouren volgen waar de grenzen liggen. Dat was ook in het Vlissingse Sloegebied een probleem. Daar kwam een milieuambtenaar ons melden dat wij als havenbedrijf niet verder mochten uitbreiden. Omdat ‘de geluids-contour vol was’… Dat alleen was al redelijk onbegrijpelijk, maar toen hij ging uitleggen hoe die geluidscontouren werden berekend, kreeg mijn IQ een blackout.            Geluidsbronnen werden met decibellen, afstanden en frequenties in een verder vaag wiskundig rekenmodel gepropt en daaruit was gebleken dat wij niet meer mochten uitbreiden… Wij schreeuwden natuurlijk acuut het hele Sloegebied bij elkaar, over-schreden daarbij royaal elke geluidscontour!                                                                    Het echte verneukeratieve kwam kort daarop toen bleek dat na implementatie van aangepaste waarden en een nieuwe vorm van interpretatie van het rekenmodel, wij toch ineens weer wèl mochten uitbreiden. Wij voelden ons zwaar in ons zak gescheten.

Dat voelen al die boeren nu ook. Vooral diegenen die te horen gekregen dat zij volgens het stikstofmodel te veel stikstof uitstoten en de tent moeten sluiten. Da’s dramatisch en volledig ongrijpbaar. Het tegendeel bewijzen is vrijwel onmogelijk.                              Natuurlijk is de NL-veeteelt in omvang en in omzet volledig aan elke realiteit ontstegen. Met giga-investeringen om gigantische producties te realiseren. Mogelijk gemaakt door jarenlang tientallen met miljarden EU-subsidie te strooien. Die boeren zelf deden ècht niks verkeerd, alleen het totale systeem werd een ecologische ramp. Het zal keihard zijn binnengekomen bij veeteeltboeren dat zij nu als eerste aan het stikstofkruis worden genageld. De drie allergrootste stikstofboosdoeners, Tata Steel, Schiphol en Dow Bene-lux blijven in dit verhaal nog onder de radar.                                                                    De boeren hebben een reputatie hoog te houden dat zij doeltreffende manieren hebben om hun punt duidelijk te maken aan het handhavend gezag. Als zij dat dan ook nog zodanig boerenslim aanpakken dat het grote publiek er niet al teveel last van heeft, kunnen zij ongetwijfeld op veel begrip en sympathie rekenen. Het hele N²-circus gaat hun veel geld kosten en/of opleveren, ongetwijfeld. Maar linksom, rechtsom…er zullen toch heel veel bedrijven moeten worden gesloten. De stikstofrekenmodellen kennen geen emoties of sociaal besef. Het zijn door de vernuftige mens ontworpen martel-werktuigen.

   Send article as PDF