De korte rokjes van Vlissingen…!

Vlissingen, bijna dertig jaar m’n woonplaats, zet zich behoorlijk voor schut! De Flessen-trekkers horen zich te schamen. Idem een aantal andere Zeeuwse gemeenten. Eigenlijk veel NL-gemeenten. Vooral de hele bestuurlijke NL-overheid! Het NL-beleid voor de opvang van vluchtelingen en asielzoekers is middeleeuws. Een onvervalste aanklacht tegen de menselijkheid.                                                                                                      De komst van de RoRo-ferry ‘Silja Europa’ is door het Vlissingse gemeentebestuur definitief gecanceld. Terwijl de gemeenteraad het toch met een kleine meerderheid had goedgekeurd. Om tijdelijk, voor zes maanden, ongeveer elfhonderd asielzoekers te huisvesten. ‘Te weinig draagvlak!’ zo oordeelde het gemeentebestuur echter.

Diverse vooral lokale partijen waren hierover erg tevreden. Een verstandige beslissing. Er was naar de stem van het volk geluisterd. Vooral naar die Souburgse lullo die tijdens de raadvergadering kwam inspreken en spontaan in snikken uitbarstte omdat zijn vrouw anders, met al die geile asielzoekers in de buurt, geen kort rokje meer zou kunnen dragen…sérieus!                                                                                                            Evenveel opgeblazen commotie als in het Drentse dorpje Oranje met 350 inwoners. Waar in 2014 ook 800 asielzoekers zouden komen. Aanvankelijk Oranje compleet over de rooie! Toen de asielzoekers echter drie jaar later weer vertrokken, vond iedereen het jammer. Niemand vermoord of onvrijwillig in de billen geknepen.                                    Er is voor alle Vlissingse emoties misschien tòch wel iets te zeggen. ’t Is ook niet niks…Zo’n elfhonderd asielzoekers op een bevolking van vijfenveertigduizend lokalo’s. De bedoeling van die asielzoekershuisvesting was eigenlijk om Ter Apel in Groningen een beetje te ontlasten. Dat zit tjokvol met asielzoekers. Mensen slapen nu buiten in de tuin, in tentjes. Dat vindt men zelfs in NL mensonterend. Kunnen ze in Vlissingen niet echt mee zitten. Wat is er mis met een tentje? Trouwens veel van die lui komen uit Kamp Moria op Lesbos en daar zaten ze ook al máándenlang in tentjes. Zijn ze dus gewend. Zigeuners willen niet uit hun woonwagens en asielzoekers niet uit hun tentjes. Zo simpel zit dat…                                                                                                                  Vlissingen doet toch al genoeg voor asielzoekers? Er zitten er ook al vijfhonderd in die leegstaande marinekazerne aan de Buitenhaven. Daar kunnen die elfhonderd asiel-zoekers echt niet bij. Dan zijn de problemen niet meer te handhaven! En handhaven is bepaald geen Vlissingse hobby, daar doet men liever niet aan. Daardoor heeft men het in Vlissingen juist zo goed voor elkaar. Alles en iedereen leeft daar met elkaar in een harmonieus lokaal zelf gecreëerd evenwicht. Dat evenwicht berust op het Amerikaanse DADT-principe…’Don’t ask, don’t tell!’ Problemen plenty, maar we lullen er gewoon niet over.                                                                                                                                  Het pronkstuk van Vlissingen, de boulevard, is er een treffend voorbeeld van. Daar mag alles wat God ooit verbood. Knetterende motoren en scootertjes, dreunende Hard-Rock uit gettoblasters van opgefokte VW-Golfjes, dames nasissende lokale pukkelige pubers, tussen de voetgangers doorscheurende fietsers, hangplekken voor de lokale daklozen en zwervers met diverse locaties om drugs te dealen. Schiet- en steekpartijen in de Bloemenbuurt en Klein-Casablanca rond de Scheldestraat. Zeemanserve is dé plek geworden van rondhangende, zuipende en vrouwen molesterende aso’s. Overal grafiti, gesloopte bushokjes en prullenbakken verlevendigen het straatbeeld. Het Bellamypark is ’s avonds een gebied waar een wandelingetje net zo risicoloos is als in de tijger-sluipgang door de verwoeste straten van Marioepol kruipen. De voortreffelijk functio-nerende gemeentelijke sociale dienst heeft altijd als een magneet gewerkt op de spontane toestroom van een diversiteit aan sociale minima uit heel NL. Die kregen wel allemaal probleemloos een warm welkom, een huis en een gegarandeerd minimum-inkomen. Deze pittoreske lokale tradities kunnen ze natuurlijk niet laten verstoren door elfhonderd vreemde asielzoekers. Deze lokale folklore is Vlissingen veel waard…

Elke groep asielzoekers vraagt van elke gemeente veel voorbereiding, aandacht en een speciale begeleiding. Vaak getraumatiseerde mensen uit een ver land. Hebben meestal geen flauw idee wat er hier van hen wordt verwacht. Ongetwijfeld zitten er, net als in elke gemeenschap, in zo’n groep ook de nodige foute figuren. Daarop moet direct worden ingegrepen en waar nodig streng op worden gehandhaafd. Maar elke gemeente welke uitsluitend op basis van onderbuikgevoelens, koudwatervrees, verregaande onverschilligheid en etnische profilering de poorten zoveel mogelijk dichthoudt voor asielzoekers en vluchtelingen, is een schandvlek voor NL.                                          Yese heeft bijvoorbeeld met de camping Zon & Zee aangetoond dat men niet teveel aandacht moet geven aan die paar schreeuwers met hun grote muilen. Daar hebben talloze vrijwilligers bewezen dat het anno 2022 doodnormaal is om een medemens in nood of problemen een helpende hand toe te steken.                                                      De ‘Eigen-Volk-Eerst’-attitude van het Vlissingse gemeentebestuur doet nogal mens-onterend aan. Triest te moeten constateren dat de gewone Vlissingse burger op deze manier niet eens de kans heeft gekregen om aan te tonen dat bij ongetwijfeld verras-send veel Vlissingers het hart op de goede plek zit. Nog triester is te moeten vaststellen dat het NL-vluchtelingenbeleid wordt gedomineerd door schijterige bestuurders die liever duizenden vluchtelingen en asielzoekers de moord laten stikken, dan de kans te lopen bij de volgende verkiezingen een zeteltje te verliezen.                                              Maar godzijdank…de korte rokjes in Vlissingen zijn gered!

   Send article as PDF   

2 gedachten over “De korte rokjes van Vlissingen…!

  1. Er is een algemene oneliner die luidt “Hoe langer de rok, hoe heter het hok”.
    Dus ik snap die Souburger niet.☺

Reacties zijn gesloten.