Beste remedie…’n zuunig wuufje uut Yese!

Toen ik enige maanden geleden een ondernemer hoorde zeggen dat hij zijn prijzen alleen verhoogde omdat iedereen dat ook deed, ging er een alarmbelletje rinkelen. Zo was het met die containertarieven uit het Verre Oosten ook begonnen. Zonder een echte duidelijke aanleiding gingen die bijna tien keer over de kop. Maar nu zijn we, enige maanden later, in een situatie beland dat prijsverhogingen wereldwijd in een bizar sneeuwbaleffect terecht zijn gekomen. De beroepseconomen proberen ons wel uit te leggen hoe dat komt. Maar vertellen er niet bij, waar dat naar toe gaat.

Heb je ook geen econoom voor nodig. Eerder een natuurkundige. Nog niet eens van het kaliber Newton of Einstein. Eigenlijk iedereen die weet wat het effect van de zwaartekracht is. De aloude wet ‘What goes up, must come down’ dateert al van ver voor de mensheid. Vrij vertaald naar de huidige gekte van prijsverhogingen…jaag die prijzen nu maar flink de hoogte in, dan dondert vanzelf de vraag omlaag! Want niemand heeft ooit gecheckt of de markt, lees ‘de consument’, het bizarre bombardement aan prijsverhogingen wel kan hebben.                                                                                    De economie is altijd onderhevig aan de relatie van vraag en aanbod. Het aanbod wordt steeds duurder. In de supermarkt, op de terrasjes, aan de pomp. Zelfs bij de fruit-kraampjes langs de weg, bij de boer. Als die boer een piepklein bakje kersen aanbiedt voor drieënhalve euro dan zijn er twee mogelijkheden. Je betaalt € 3,50 òf je eet geen kersen. Straks worden ze nog per stuk verkocht… Maar zodra er maar genoeg mensen zijn die hoofdschuddend weer verder fietsen, blijft die boer met z’n kersen zitten.            Dit geldt voor alles. Waar de mens niet direct om zit te springen, laat ie eerst even en daarna helemaal liggen. Zo worden vraag en aanbod herschikt. Daar hoef je dus geen economie voor te hebben gestudeerd. Daarom heb ik ook niet zoveel behoefte om een sluitende verklaring te zoeken voor deze wereldwijde hyperinflatie. Daar liggen zoveel krachtvelden aan ten grondslag. Torenhoge energietarieven, politieke instabiliteit, krapte op de wereldmarkt van allerlei halfproducten, graaien, woekeren, etc, worden als veroorzakers van de vloedgolf aangeduid. Maar als je plotseling door een vloedstroom wordt meegesleurd, vraag je je toch ook niet af hoe die vloedstoom nou precies is ontstaan. Dan probeer je eerst als de bliksem vaste grond onder de voeten te krijgen en je staande te houden.                                                                                                        Deze hyperinflatie wordt gegarandeerd gevolgd door een recessie. Geen verrassing. De vraag is alleen hoe diep die recessie zal zijn. De wet van de zwaartekracht is onom-koombaar. Prijzen blijven echt niet eeuwig spontaan stijgen en de ommekeer gaat nooit zachtzinnig. Op het moment dat het aanbod de vraag exponentieel overstijgt, blubbert de economie vanzelf als een plumpudding in elkaar. De gevolgen van zo’n stevige recessie konden nog weleens pittig zijn…’to put it mildly’.                                            Dáár ben ik persoonlijk meer op gefocust dan op die huidige alles opzuigende spiraal van prijsverhogingen. Omdat wat er in het verschiet ligt, mij altijd meer intrigeert. Ben zeer benieuwd hoeveel de rente gaat stijgen. Hypotheken worden duurder en spaar-tegoeden gaan eindelijk weer eens wat opleveren. Huizen worden wellicht weer minder onbetaalbaar en misschien wordt het dan ook weer weleens leuk om op een terrasje te gaan zitten. De prijzen van energie, dus ook benzine, zullen onveranderd hoog blijven. Dus veel energiezuiniger en bewuster gaan leven en veel minder autokilometers maken. Niks mis mee!                                                                                                      Ondertussen op dit moment wel proberen zoveel mogelijk vaste grond onder de voetjes te houden en niet teveel kersen te eten. Geen gekke dingen, geen grote investeringen of verplichtingen aangaan. Als je geschoren wordt, gewoon eventjes stil blijven zitten.    Mijn eigen meest doeltreffende remedie tegen de huidige hyperinflatie is ‘een zuunig wuufje uut Yese’. Die gaat ons beiden voor in de strijd met behulp van een schier onuitputtelijke database aan prijsbesef. Heeft nog kassabonnetjes van de Aldi, de Lidl en Albert Heyn van járen geleden. Weet precies wanneer, hoe en door wie wij weer belazerd dreigen te worden in hun glossy folders met zogenaamde aanbiedingen en kiloknallers. Daarom wordt er zeer scherp aan de wind gezeild om veilig en goedkoop, c.q. minder duur, weer thuis te komen. Het menu wordt dagelijks hierop aangepast. Maar blijft culinair van topklasse. Vooralsnog dus geen paniek op Kruse Veer.              Ben wel bezorgd door de flegmatieke houding van het kabinet. Tallozen, welke vóór de aanvang van deze hyperinflatie al amper het hoofd boven water konden houden, dreigen nu met honderdduizenden tegelijk te verzuipen. De voedselbanken waren al veel te populair. Deze mensen worden direct in hun bestaan bedreigd. Drenkelingen slaan altijd wild om zich heen om te overleven. Naast boze boeren kunnen straks boze burgers de gevestigde orde op de grondvesten laten schudden. De uitgeknepen onder-klasse zal deuren in gaan trappen. Mensen die niets meer hebben, gaan het uiteindelijk doodgewoon halen. Isaac Newton wist ook dàt al…actie is reactie.

   Send article as PDF